Je meest bevlogen medewerker wordt stil (en zo houd je haar binnen)

Een jaar geleden was dat ondenkbaar. Toen was juist zij degene die overal op vooruitliep. Die ideeën ophaalde uit de organisatie om de boel menselijker en efficiënter te maken. Die dicht bij de mensen stond en verantwoordelijkheid voelde voor meer dan alleen haar eigen takenlijst.

Maar nu lijkt het vuurtje gedoofd. Haar werk doet ze nog steeds. Alleen die extra stap, dat vooruitdenken, dat is weg. Je ziet de verslagenheid. En zomaar op een dag ben je een ambassadeur van je organisatie kwijt. Iemand die hard wilde lopen, maar gebroken is door de vele dichte deuren. 

Mensen die vanuit intrinsieke betrokkenheid ideeën aandragen en bereid zijn om hiervoor verantwoordelijkheid te nemen, helpen je organisatie vooruit. Maar als deze ideeën geen ruimte krijgen, dan gaat de energie en toewijding ergens anders naartoe. 

Soms vertrekt een medewerker en neemt al die realisatiekracht mee naar een andere organisatie, waar het wél welkom is. Een ander blijft, maar zakt terug van initiatiefnemend naar uitvoerend. De energie om ideeën te realiseren vindt haar weg naar een hobby of in vrijwilligerswerk. En tot slot heb je medewerkers die zo vastlopen, dat ze helemaal terug moeten naar hun eigen waarom.

Gelukkig, kan het ook anders. Geef je die realiseerder wél de ruimte en de erkenning, dan krijgt initiatief vanuit betrokkenheid wel ruimte. En dát is waar werkgeluk over gaat. Niet een tafelvoetbal op kantoor, maar het gevoel dat iets ook echt in beweging mag komen. Voor je organisatie is het precies de innovatie die je anders misloopt.

Blijft de vraag hoe je die ruimte dan geeft. Een paar dingen die je meteen kunt doen.

1. Erkenning kost bijna niks en houdt mensen binnen
   Deze mensen vragen weinig terug. Gezien worden is vaak al genoeg. Benoem wat iemand opmerkt en aandraagt, ook als je er nog niks mee kunt. Niet gehoord worden trekt de energie weg, veel meer dan een idee dat het een keer niet haalt.
2. Ruimte geven is niet overal ja op zeggen
   Ruimte is niet hetzelfde als elk idee uitvoeren. Het is iemand de kans geven om een idee te onderzoeken en een eerste stap te zetten. Niet elk idee hoeft af. Maar wie het echt wil wáármaken, verdient de kans om dat te laten zien.
3. Vraag naar de eerste stap, niet alleen naar het idee
   Komt iemand met een idee, vraag dan niet alleen wát het is. Vraag welke eerste stap ze zelf wil zetten en wat ze daarvoor van jou nodig heeft. In één vraag geef je erkenning én ruimte. En je ziet meteen wie het ook echt wil dragen en wie het vooral bij een ander neerlegt.

Tot slot

Het mooie is: ideeën realiseren is geen talent dat je hebt of niet hebt. Het zijn bouwstenen. Je kunt leren hoe je een idee van bedenken naar de wereld in brengt, en aan welke knoppen je draait als je onderweg vastloopt of dreigt af te haken. Daar help ik teams bij.

Maar dat is stap twee. Begin vooral met dat ene. Kijk eens om je heen. Wie is in jóuw organisatie die realiseerder? En is diegene de laatste tijd misschien stiller geworden dan je gewend bent?